Ride On ควบสู้ฟัด (2023): หยาดน้ำตา เสียงหัวเราะ และการคารวะจิตวิญญาณคนสู้ชีวิตของราชานักบู๊ เฉินหลง
ในปี 2023 “Ride On” หรือชื่อไทย “ควบสู้ฟัด” ได้ก้าวเข้ามาเป็นโปรเจกต์ภาพยนตร์ท้าทายความสามารถชิ้นสำคัญของ เฉินหลง (Jackie Chan) ที่ไม่ได้มาเพื่อเสิร์ฟความมันส์ระห่ำแบบเอาตายเหมือนยุคหนุ่มๆ ทว่าเป็นการกลั่นกรองประสบการณ์กว่า 50 ปีในวงการบันเทิงมาถ่ายทอดลงบนแผ่นฟิล์ม ภายใต้การกำกับและเขียนบทของ Larry Yang ในฐานะนักวิจารณ์ภาพยนตร์อาวุโส ผมขอจำกัดความเรื่องนี้ว่าเป็น “A Deeply Personal, Meta-Cinematic, and Heartwarming Tribute to the Golden Era of Stuntmen” หนังเรื่องนี้หลอมรวมฉากแอ็กชันสไตล์กายกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ เข้ากับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ และดรามาครอบครัวที่บีบหัวใจได้อย่างกลมกล่อม นี่คือ Deep Recommendation สำหรับแฟนพันธุ์แท้ของเฉินหลง คอหนังแอ็กชันฮ่องกงยุคคลาสสิก และผู้ที่กำลังมองหาภาพยนตร์ซาบซึ้งใจที่จะมาเติมเต็มพลังชีวิต
เรื่องย่อฉบับเข้มข้น: เมื่ออดีตสตันท์แมนตกอับและม้าคู่ใจ ต้องสู้เพื่อไม่ให้ถูกพรากจากกัน
เรื่องราวบอกเล่าชีวิตของ “เหลาหลัว” อดีตสตันท์แมนระดับตำนานของวงการภาพยนตร์ที่ปัจจุบันกลายเป็นชายแก่วัยเกษียณผู้ตกอับ แบกรับหนี้สินท่วมตัว และใช้ชีวิตไปวันๆ กับ “เจ้ากระต่ายแดง” (Red Hare) ม้าสายพันธุ์เซ็ตแลนด์คู่ใจที่มีความผิดปกติที่ขามาตั้งแต่เกิด ซึ่งเหลาหลัวเป็นผู้ชุบเลี้ยงและฝึกฝนมันมาจนมันสามารถทำท่าทางและเล่นฉากแอ็กชันเลียนแบบมนุษย์ได้อย่างอัศจรรย์
วันหนึ่ง ความสงบสุขอันน้อยนิดก็พังลงเมื่อเหลาหลัวถูกบริษัททวงหนี้ขู่จะยึดตัวเจ้ากระต่ายแดงไปขายทอดตลาดเพื่อชดใช้หนี้ ด้วยความรักที่มีต่อม้าเสมือนลูกชายแท้ๆ เหลาหลัวจึงต้องบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจาก “เป่า” ลูกสาวบังเกิดเกล้าที่ห่างเหินกันไปนานหลายปี และแฟนหนุ่มของเธอที่เป็นทนายความฝึกหัด ในระหว่างการสู้คดีชั้นศาล ความสามารถในการแสดงผาดโผนของเหลาหลัวและเจ้ากระต่ายแดงเกิดไปเตะตาผู้กำกับในกองถ่ายเข้าอย่างจัง ทำให้ทั้งคู่ได้รับโอกาสกลับคืนสู่วงการสตันท์แมนอีกครั้ง ทว่าโอกาสครั้งนี้มาพร้อมกับบททดสอบครั้งใหญ่ เมื่อเหลาหลัวต้องเลือกระหว่าง “ศักดิ์ศรีอันรุ่งโรจน์ในอดีตที่ต้องเสี่ยงชีวิต” หรือ “ความปลอดภัยของม้าและครอบครัวที่เขาเพิ่งได้กลับคืนมา”
ทำไม Ride On ควบสู้ฟัด (2023) ถึงเป็นภาพยนตร์ที่ตราตรึงและกินใจผู้คน?
- การคารวะชีวิตและผลงานของเฉินหลง (The Meta-Reflections): สิ่งที่ทำให้คนดูยุค 80-90 ต้องหลั่งน้ำตาคือการที่ตัวละคร “เหลาหลัว” เปรียบเสมือนภาพสะท้อนชีวิตจริงของเฉินหลง หนังมีการหยิบฟุตเทจจากหนังคลาสสิกของเฉินหลงในอดีต (เช่น วิ่งสู้ฟัด, ไอ้หนุ่มหมัดเมา) มาใส่ในเรื่องเพื่อเล่าถึงอดีตของตัวละคร เผยให้เห็นร่องรอยบาดแผลและความยากลำบากของอาชีพสตันท์แมนที่ยอม “เจ็บจริง โนสลิง โนซีจี” เพื่อความสุขของคนดู
- เคมีสุดน่ารักระหว่างเฉินหลงและม้า “เจ้ากระต่ายแดง”: ความโดดเด่นของภาพยนตร์คือการแสดงของม้าในเรื่องที่มีมิติ อารมณ์ขัน และแววตาที่สื่อสารกับเฉินหลงได้อย่างน่าอัศจรรย์ ฉากการร่วมมือกันต่อสู้กับแก๊งทวงหนี้แบบกวนๆ ย้อนความทรงจำสไตล์ “ฟ้าด” ยุคเก่าได้ดีเยี่ยม ขณะที่ฉากดรามาความผูกพันก็ทำออกมาได้ซาบซึ้งจนบีบหัวใจ
- พาร์ทดรามาครอบครัวและการส่งต่อเจเนอเรชัน: หนังทำได้ดีในการสำรวจความเจ็บปวดของคนเป็นลูกสตันท์แมนที่ต้องโตมากับการเห็นพ่อเอาชีวิตไปทิ้งในกองถ่าย การปะทะอารมณ์ระหว่างเฉินหลงและ หลิวฮ่าวคุน (รับบทเป่า) ช่วยยกระดับให้หนังมีความลึกซึ้งในแง่ของความสัมพันธ์ และการเรียนรู้ที่จะปล่อยวางอดีตเพื่ออยู่กับปัจจุบัน
“ควบสู้ฟัด คือข้อความบอกลาอันแสนอบอุ่นจากยุคสมัยอันรุ่งโรจน์… มันบอกเราว่า ยุคสมัยของวีรบุรุษนักบู๊ที่สู้ด้วยเลือดเนื้ออาจกำลังจะหมดไปและถูกแทนที่ด้วยเทคโนโลยี แต่จิตวิญญาณแห่งความกล้าหาญ ความซื่อสัตย์ต่ออาชีพ และความรักในครอบครัว จะยังคงเป็นตำนานที่ไม่มีวันเลือนหายไปจากใจคนดู”
